این روزها...

پس سخن کوتاه باید

insalha — Mon, 09 Mar 2009 04:29:18 GMT

نوشتن در این وبلاگ را تمام می کنم. حقیقت --به طورت مختصر--، دیگر نه این روزها آن روزهاست و نه من آنم که بودم. بیش از این هم خاطره-بازی، کاری بس اشتباه است. وبلاگ تجربه ی خوبی است و به نظرم این هم تجربه ی خوبی بود. از دو سه نفری که بودند و می خواندند هم ممنونم.

شاید فرصتی دیگر و جایی دیگر.

بهار

insalha — Thu, 05 Mar 2009 13:13:18 GMT

از نشانه های بازرسیدن بهار آن است که آب و هوا مجنون می شود: آفتاب یکهو وسط باران شروع به نواختن می کند، یا اینکه در هوای آفتابی آسمان گرمبه* می شود.

*رعد وبرق

جلوگیری از فرار مغزها به روشی شریف

insalha — Wed, 04 Mar 2009 14:00:18 GMT

رییس دانشگاه صنعتی شریف: «دانشگاه صنعتی شریف جهت جلوگیری از مهاجرت نخبگان و جذب هرچه بیشتر دانش آموختگان ممتاز کشور و رقابت با دانشگاه های تراز اول دنیا، دانشجویان ایرانی را که از 20 دانشگاه معتبر دنیا پذیرش به همراه حمایت مالی (بورس) دریافت کنند، بدون کنکور جذب می کند.»

لیست 20 دانشگاه: «انستیتو تکنولوژی ماساچوست، دانشگاه استنفورد، انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا، دانشگاه های کالیفرنیا (برکلی)، هاروارد، کمبریج، آکسفورد، شیکاگو، کلمبیا، پرینستون، تورنتو، کربل، میشیگان، ایلی نویز (اورباناشمپین)، کالج امپریال لندن، دانشگاه مک گیل، دانشگاه کارنگی ملبورن، دانشگاه پردو، کالیفرنیا (لس آنجلس) و انستیتو تکنولوژی جرجیا»

1 ملاک این است که دانشجویان برای شهریور 88 از این 20 دانشگاه (در کارشناسی ارشد یا دکتری) پذیرش گرفته باشند.

این --به نظر من-- اشتباه بزرگ، اگرچه در مجموع به نفع داشگاه شریف تمام می شود، اما نشان دهنده ی نقطه ی اوج ناتوانی ماست و جای بسی تاسف دارد. درباره ی دانشگاه شریف، با توجه به وضعیت ایران و رتبه جهانی دانشگاه شریف در مقایسه با بیست دانشگاهی که در بالا آوردم*، اگر حتی دو نفر استعداد واقعی --که پیدا کردنشان در بین پذیرش یافته ها بعید نیست-- جذب دانشگاه شوند این یک برگ برنده برای دانشگاه خواهد بود؛ اگرچه ماندن در ایران، به خطر انداختن آینده و کار کردن روی موضوعات بیهوده --در ایران، بیهوده-- با اساتید فسیل نتیجه ای خواهد بود که تنها از سر ناچاری ممکن است به سر دوستانی که پذیرش گرفته اند بزند.

اما درباره قسمت دوم نظرم که باعث تاسف است، نگاهی نه چندان عمقی به متن خبر کار را راحتتر می کند. می دانید که پذیرش در اغلب دانشگاه های دنیا بدون آزمون مصاحبه و تنها با توجه به 1)کارنامه ی علمی-پژوهشی دانشجو، شامل نمرات و جزییات سوابق، 2) مدرک زبان انگلیسی معتبر و 3) معرفی نامه ی از اساتید قبلی انجام می شود. جذب در اغلب دانشگاه ها با توجه به نظرات اساتید آنجا، یعنی نیاز آنها، برنامه ریزی شده است. بنابراین شاید به نظر بیاید که در این دانشگاه ها تنها به «سابقه» ی دانشجوی پذیرش شده اعتماد کرده اند و شاید حتی ریسک می کنند. اما واقعیت این است که این «سوابق» شرایط کافی است، چرا که نیمه ی دیگر مساله ی ادامه تحصیل (مثل درآمد، کار روی موضوع مناسب با اساتید مناسب و آینده ی شغلی روشن) خود به خود دانشجویی را که «سابقه» ی خوبی داشته باشد در مسیر موفقیت قرار می دهد و تجربه ی اروپا و آمریکا هم همین را نشان می دهد. خوب، با این دیدگاه تصور کنید که معتبرترین دانشگاه ایران، بدون اینکه به نیازهای خود نگاه کند --چون اصلن چنین چیزی در سیستم آموزشی ما معنی دار نیست--، و حتی بدون اینکه به ملاک ها و معیارهای آن دانشگاه ها --ونه پذیرفتگان آنها-- توجه کند، به جذب بی چون و چرای کسانی روی آورده که دارند می روند. مشکل خیلی پیچیده تر از آن است که اینجا بخواهیم درباره ی آن صحبت کنیم. فقط اینقدر می شود گفت به جای اصل مساله فقط سطح آن دارد سمبل می شود و بعید است این راه کارها جواب مثبت بدهند و بسی جای تاسف.

2 دانشجویان دکتری که به این طریق وارد دانشگاه شوند، از اول تحصیل مشمول طرح دستیار پژوهشی می شوند. اما طرح فوق به دلیل مشکلات مالی برای پذیرفتگان در کارشناسی ارشد قابل اجرا نیست.

اگرچه در مقایسه با درآمد دانشجویان پذیرش خارج مقدار کمک هزینه طرح دستیار پژوهشی بعید است قابل توجه باشد، اما نکته مثبت طرح است. از میان دوستانی که پذیرش گرفته اند، بعید می دانم از برنامه خیلی استقبال کنند ولی باز هم این مبلغ ناچیز نوش جان کسانی که به هردلیلی از برنامه ی رفتن شان باز می مانند. فرصت اقدام برای این طرح تا 15 خرداد 88 است.

* خیلی از دوستان معتقدند که رتبه بندی جهانی دانشگاه ها قابل اعتماد نیست --مثلن بهترین رتبه برای دانشگاه های ایرانی چیزی حدود 2000 بوده است (درمقایسه با مثلن هاروارد که و ماساچوست که تک رقمی هستند)-- اما به نظر من پر بی راه هم نیست. چون معیارهای یک دانشگاه خوب به معدود اساتید و دانشجویان خوب آن نیست و به عوامل زیادی بستگی دارد. لااقل همه خوب می دانیم که بازده دانشگاه های ما خیلی ناچیز است و عملن سهمی از اقتصاد و صنعت کشور ندارد، که خیلی از معیارهای دانشگاه های موفق دور است.

منبع خبر: روزنامه ی قدس/ امروز، چهارشنبه 14 اسفند 1387

دنیای خدشه دار؛ حالات گرفته

insalha — Sun, 01 Mar 2009 14:55:16 GMT

- [مراسم کفن و دفن است] سیگار نکش ...

- [یک دستش زیر چانه اش، آن یکی مثل برج پیزا ستون کجی زده به کتفش] ... سلامت روح و جان را می خوام چه کار [مکث می کند] وقتی هزاره ی سوم تنهاییم هم داره تموم می شه مجید جان [و آنقدر مکث کرد تا جمله سوالی شد]؟

- [آن یکی؛ این طرف تر، توی چارچوب در؛ راه عزراییل را بسته] می خواهی بگویند دیوانه است؟ بس کن ... بیا برو بخواب ...

- نه که الان نمیگن [و لبش روی صورتش موج می زند تا زیر چشمهاش و می توانی تصور کنی گریه اگر می کرد چه شکلی می شد، تفاوتشان اما با هم، همین، تعارفی بیشتر نیست]. دنیا پدر و مادر نداره ... داروین گفته ... [مکث می کند] می دانی که داروین بیست ساله که بود، سی سال آینده اش را برنامه ریزی کرده بود؟ [انگار که نفسش تمام شده باشد جمله را می بندد]

- اینقدر سیگار نکش، گور به گور می شی هاا [هیچ چیز مثل مجید نجیب نیست، وقتی چیزی را که دلش نمی خواهد می گوید.]

- [از توی فکرش می پرد بیرون] تصور کن! از این گور به آن گور، تا برسی به باد. از پشت این باد به پشت آن یکی و از این شهر به آن شهر و می روی ... ینگه ی دنیا ببینی [و چشمهاش می دوند تا شاعرانه ترین دلواپسی اش را بیرون بدمند] پرتقال ها هنوز متبسم می رویند یا نه ...؟ [خاطره ی هزاره ی اول است، وقتی فکرهاش بچگانه بود. فکر می کرد پرتقال ها با خنده می رویند. یکهو غم می دود زیر پوستش] اما هیچ پرتقال خندا نی تا به حال نروییده. اینها ملقمه ی آب است و اسید و چند جور ترکیب آلی دیگر که ...

- تو که هنوز شب ها یکی شان را بغل می کنی ... نمی کنی؟ [مجید از زور ناراحتی صداش افتاده کف پاش انگار] تو که هنوز بو می کنی، شعرهات هم هنوز بوی پرتقال که می دهند ... تو که هنوز حرف می زنی با پرتقال های درخت همسایه ... نمی زنی؟ این ها که ملقمه ی آب و اسید نیست ... هست؟ [و توی سرش هزار فکر نارنجی می دوند]

- [سرش را می گیرد بین دو دستش] سه چاهارم زمین آبه، سالی دو میلیون بچه از بی آبی می میرن، یعنی ... یعنی ...

- یعنی هر هجده ثانیه یکی ...، هر دقیقه چارتا ...، هر روز پنج هزار و هفتصدتا ...، هر ماه

- [سرش را بالا می گیرد و دست هاش را می کشد روی زانوهاش] پس داروین درست گفته ... آخه کدام پدر و مادری دریاداره و بچه هاش از بی آبی می میرن؟ [مکثش طولانی می شود، خیلی طولانی. با بغض] آنوقت استاد به اینا می گه تلفات طبیعی و به تو ... که برای دنیا نفر نفر گریه می کنی می گه آدم احساساتی ...

- [مجید دارد گریه می کند]

تانگرام؛ بدو تا بشنوی

insalha — Mon, 23 Feb 2009 10:44:18 GMT

تانگرام (TANGRAM) یک مجموعه کتاب آموزشی زبان آلمانی ست که شامل درس و تمرین هست و به صورت متن و صدا ارایه می شود. این کتاب را نشر هبر (Hueber) منتشر می کند. کتاب خوبی ست، به خصوص بخش های صوتی کتاب خیلی خوب و در یک فضای واقعی اجرا شده است.

اصل صحبت ام اما درباره ی کتاب نیست. دو هفته پیش جلد اول کتاب را به همراه یکی سی-دی به قیمت 8500 تومان خریدم. دو صفحه ی اول را که خواندم و خواستم که تمرین ها را امتحان کنم، متوجه شدم که بخش شنیداری تمرین ها توی سی-دی نیست. روی سی-دی یک برچسب کاغذی، ناشیانه چسبانده شده بود که نشان می داد همین یک سی-دی باید حاوی همه ی مطلالب (درس ها و تمرین های صوتی) باشد. به کتابفروشی رفتم، گفتند که این کتاب ها و سی-دی ها به همین صورت به دست شان می رسد و چیزی اضافه وجود ندارد، «اما نرم افزارش هست می خوای بدم؟!». خلاصه عملن بدون صدا! حدود چهل درصد کتاب غیرقابل استفاده شده است

از قبل که نمی شد دانست در سی-دی چه خبر هست. فروشنده هم که چیزی نمی دانست --حالا که می داند هم بعید می دانم به نفر بعدی چیزی بگوید، فقط می گوید «نرم افزارش هست، بدم؟». حالا من باید بگردم تا پیدا کنم. حالا من بگم امان از کی و چی؟

اندر احوالات سلطان و مجیدالدوله؛ شور شباب

insalha — Wed, 18 Feb 2009 16:35:18 GMT

الیوم برطریقی نامالوف حسب حالی نبشتن همی گرفتیم که؛ آتش چون فرو افتد زبانه فراگیرد و طوفان چون فراگیرد بادبان فرو اندازد. از اربات معرفت پنهان نیست، از شما چه پنهان، در صبح جمعه ای که برهمی گذشتی عظایمی چنان نازل گشتی، که هوش از هر هوشمندی ربودی و آماج بلا بر سخره های رضا حمله ور بودی، چنانکه ما را هرچه صبر بیشتر سنگ درشت تر می آمدی. و چون طریق اهل جوانمردی شکوه ی طولانی نیست عریضه مختصر می کنم و قصه مفید تا آنچه برگذشت بربخوانید.

القصه، پنج شنبه شبی که بر گذشت، چون خداوندگار آیت صبح بر بندگان برگشود و پرندگان به کار بلبلی مشغول همی گشتندی، نماز اول کردیم. چون یاد باری تعالی تمام همی کردیم، بی خواب همی گشته بودیم از خنکای هوا و شور شباب همایونی. بر تخت جلیدن همی گرفته بودیم و علی جنوبهم در ذکر همی بودیم و مکاشفه، که شکوه آغازیدن گرفتیم با عزوجل که بارخدایا کثیر بندگانت هم اکنون در کار نیک و ثوابندی و این بنده در خانه ی خواب؛ حکمت چون است که فردوس برین پر ز غوغای حوریا و حمایل همی باید بودن و خانه ی چون منی در ظلمات غوافل. و چه بودی اگر از پریان پاک دامن بر بندگان نازل همی فرمودی، چنان که بر عیسی بن مریم طعام پاکیزه فرو آوردی، و چیزی بر تو پوشیده همی نیست. در خوف و رجای نیایش بودیم که ناگه دق الباب کردندی. برحالت شعف از جا جستن همی گرفتیم و یقین همی دانستیم که استجابت گشته ایم که اذا دعاکم فستجب لکم و بلاشک باری تعالی ندای این حقیر شنیدستی و دستی بر هم رساندستی که کرم کریم بی واسطه همی باشد. اما چون بر در حاضر شدیم و در برهمی گشودیم، فی المجلس! شور شباب همی خوابیدونالید که هیکل نامیمون مجیدالدوله بر چارچوب در دید. مجیدالدوله که فی الفور تا ته قضیه را همی خوانده بودی ناجوانمردانه قهقهه سر همی داد، چنان که آتش در جگر ما همی زدی --قصد همی کردیم که از همان جا پرتش کنیم طبقه ی همکف اما منصرف گشتیم. سربرهمی گردانیدیم و فی الحال ذکر باری تعالی می گفتیم! و به سمت اتاق روانه همی گشتیم و با دلی پر از درد همی گفتیم: ای درد به جانت همی درافتد، لااقل بیا تو بخند، همه ی ساختمون فهمیدندی! و مجید از پشت سر چرت همی می گفتی و می آمدی و به سمت آشپزخانه همی می رفتی. خلاصه کباب همی گشته بودیم از این آزمون عظیم که باری تعالی بر ما واجب همی گردانیده بودی. چون به اتاق بررسیدیم و اندر همی شدیم از شدت خشم همی، ناغافل لگدی حواله ی تخت همی نمودیم، بی خبر از آن که آزمون به اتمام همی نرسیدستی. الغرض، لگد پراندن همایونی همان و شکستن پا همان و رفتن به دارالطبابه همان و خلاصه جر خوردن ماتحت مبارک همان.

این چند روزی که در دارالطبابه بستری همی بودیم بسیار در عظمت کار خداوندگار غور همی کردیم؛ که گرچه حوری فرونفرستادی، ما را به دارالطبابه ی فردوس همی در آوردی که کم حوری ندارد از بهشت تو. کنون که این بر همی نویسمی یومینی ست که با بانو اولیا که از نیکو نرثان بخش همی می باشد لاس خشکه همی می زنیم و شماره ی همایونی را نیز به او همی داده ایم. شکر گفتیم که آن روز مجیدالدوله را از در نراندیم.

اگر در مرکز Iran English Language Center/STN11618A آزمون تافل می دهید:

insalha — Mon, 16 Feb 2009 14:39:18 GMT

خاطره ی من از این مرکز اصلن جالب نیست. روزی که واسه آزمون رفتم نتونستم آدرس را پیدا کنم. بعد از یه ساعت پرس و جو رسیدم اونجا. اول اینکه یادتون باشه آدرس توی سایت ETS اشتباهه؛

- ببخشید... اینجا که پلاک 31 نیست!؟ شما نوشتین پلاک 31...

- پلاک ها تازگی عوض شده.

- اما ... اگر عوض شده، چرا آدرس شما توی سایت عوض نشده؟

- ...

آدرس محل آزمون طبقه دوم ساختمانیه که مال موسسه زبان معرفت هست. اتاق شماره ی بیست که بالای درش هم یه تابلو هست. اگر از انقلاب وارد خیابان وصال بشید، ساختمون دست راست، صدمتر داخل خیابونه، و طبقه ی همکفش یه کتابفروشیه که مربوط به همون موسسه ست.

به اتاق آزمون رسیدم، خیالم راحت شد که امتحان شروع نشده. داشتیم با بچه ها گپ می زدیم که خانم مسیول آزمون رسید و شروع کرد به صحبت. یکی دو دقیقه ای حرف نزده بود که فضای اتاق متحول شد. یهو بروبچ، دختر و پسر، پاپیون کردیم! حین سخنرانی یه جورایی به همتون تفهیم می کنه که شغلش خیلی مهمه و می تونه اجازه ی امتحان دادن را بهتون نده، اما چون گنا دارینو اینا، می ذاره امتحان بدین. لحن صحبتاش خیلی تهوع آوره، سعی کنین باهاش به هیچ وجه بحث نکنین، چون ممکنه اگر از قیافه ی کسی خوشش نیاد اجازه امتحان بهش نده. واقعن اینکار را می کنه. اسمش هم هست هدایتی. یک خانم لاغر، قدکوتاه و اخمو. واسه ما نیم ساعتی صحبت کرد و فرم های تایید آزمون را داد که پر کنیم. بچه ها بدون آنکه نگاه کنن چی هست شروع کردن به پر کردن. همه اضطراب داشتیم. این را می شد به وضوح دید. اما طرف اصلن متوجه نبود، گفت: اول بخونید ببینید چه تعهدات سختی رو دارید امضا می کنیدا! مدارکی که از شما خواسته می شه کارت ملی یا گذرنامه است. یکی از آقایان که با ما بود فقط شناسنامه داشت:

- من فقط شناسنامه همراه دارم.

خانم بی درنگ فرمودند که

- متاسفم، نمی تونید با شناسنامه آزمون بدید.

- اما من از شهرستان می آم

- متاسفم ...

- من سعی کردم باهاتون تماس بگیرم، که ازتون بپرسم ...

- متاسفم ... بعدن صحبت می کنیم

- ... اما شمارتونو پیدا نکردم.

- ما موظف نیستیم شماره بدیم.

- اما ...

- متاسفم بعدن ...

پسره داشت گریه اش می گرفت. حقم داشت. صدوشس هزار تومن پول آزمون به علاوه ی هزینه ی مسافرت و غیره داشت می پرید! یکی از بچه ها گفت ولی من توی مرکز امیربهادر که ثبت نام کردم، خودشون بهم میل زدن شمارشون را هم دادن. خانم باز هم همون حرفو زد: ما موظف نیستیم ... من دیگه به بحث گوش ندادم. همه سرشون به برگه بود که خانم انگار که یهو یادش اومده باشه گفت که همه باید گذرنامه هم داشته باشید برای تایید امضا. یکی از بچه ها گفت من ندارم، آخه سربازم. خانم گفت باید بیارین. پسره داشت سن کب می کرد! به ته ته پته افتاده بود. خانم هم داشت حظ می کرد. کفرم در اومد. گفتم:

- خوب اگه یکی نداشت چی؟

- باید بیاره. ما یه تاییده امضا می خوایم.

- خوب از کجا؟

- خوب، از محل تحصیل بیارین ... یا از محضر

- چرا از اول همینو نمی گین؟

پسره بیچاره بلعخره آب دهنشو قورت داد. من هم دیگه ادامه ندادم. فایده ای نداشت. عصبی شده بودم. می دونستم واسه این امتحان 4-5 ساعته اصلن خوب نیست که عصبی باشم. پس هم کارت ملیتونو ببرین هم گذرنامه یا گواهی امضا -این آخریشو فک کنم از خودش در آورده، چون توی سایت ETS که چیزی ننوشته بود.

باقی ماجرا را هم دیگه نمی خوام براتون بگم. خلاصه حواستونو جمع کنین. آخرش اون پسره بیچاره که از شهرستان اومده بود هم نتونست امتحان بده و با یه حالت بغض کرده ای رفت.

من توصیه می کنم اگه می تونید توی این مرکز امتحان ندید. یا اگر امتحان می دهید از وجود مشکل باخبر باشید. یکی از بچه ها که توی اون موسسه کلاس میره می گفت اگه کارتون اونجا گیر کرد یه سر برین پیش رییس موسسه، آقای معرفت. می گفت آدم بدی نیست، این دختره هم حسابی بهش آویزونه.

شماره ی مرکز آزمون هم اینه : 66971491

دوست دارم درباره ی فیبی صحبت کنی

insalha — Tue, 03 Feb 2009 12:13:18 GMT

سلینجر می خوا نم. ناتوردشت. فرانی و زویی. و الان نه داستان کوتاه. کسی آیا دوست دارد در این باره چیزی به من بگوید؟--منظورم نظرش هست.

راستش نمی تونم با کسی که خیلی دوست دارم باهاش در این باره صحبت کنم، صحبت کنم. نه که در دسترس نباشه یا یه همچین چیزی، نه. اصلن فک نکنم باور کنه دارم سلینجر می خونم. باور هم بکنه، فک می کنه به خاطر اونه که دارم می خونم، که البته فکر درستی هم هست. اما اون حق نداره این فکرو بکنه، چون من اصلن دوست ندارم، دوست ندارم وقتی دارم باهاش حرف می زنم هی نیشخند بزنه. فکرشو بکن پسر! ضایع است! اصلن فاجعه ست! جدی می گم. کاملن جدی.

حالا کسی هست آیا؟

پ.ن: هیچ کس مثل یه فیبی ممکن نیست بفهمه من چی می گم. دلم یه فیبی می خواد.

DeBug

insalha — Tue, 20 Jan 2009 08:34:18 GMT

I take it, two years ago, how exciting can be!!!

Of course you know, I was its "father" : )

Source: PhD Comics

Nice Music

insalha — Sat, 17 Jan 2009 14:25:18 GMT

Incomplete - I uploaded the lyric of this song previously

	Backstreet Boys - Incomplete

	Found at bee mp3 search engine